Tak jak już zdążyliście przeczytać (a jeśli nie, to spokojnie – jeszcze będzie okazja 😉), jestem nauczycielką, terapeutką, mamą, kobietą, czasem superbohaterką, a czasem kompletnie zagubionym stworzeniem w piżamie i z kubkiem zimnej kawy w dłoni.

Postanowiłam stworzyć tego bloga – coś na kształt pamiętnika, a może raczej kroniki przetrwania w codziennym chaosie życia rodzinno-zawodowego. Nie obiecuję, że będzie idealnie (bo idealne rzeczy są nudne), ale będzie autentycznie – z odrobiną śmiechu, szczyptą wzruszeń i dużą dawką codziennego absurdu.

Pisać będę o tym, co mnie cieszy, co mnie wkurza, co mnie wzrusza i co mnie dziwi. A że jestem mamą dwójki nastolatków w spektrum, to uwierzcie – dziwi mnie wiele rzeczy. 😉 Czasem będzie o edukacji, czasem o życiu, czasem o tym, jak próbowałam zrelaksować się przy herbacie, a skończyłam odpowiadając na 27 pytań w stylu „Dlaczego grawitacja nie działa na myśli?”

Nie jestem tu po to, żeby dawać rady (choć pewnie nie raz i nie dwa mi się wymskną), ale żeby podzielić się swoją codziennością. Bo może ktoś gdzieś właśnie siedzi i myśli, że tylko on nie ogarnia życia. A ja chcę mu szepnąć (no dobra, może i wykrzyczeć): „Nie jesteś sam(a)! Ja też zgubiłam klucze, zapomniałam hasła do dziennika elektronicznego i przypaliłam naleśniki!”

Zobaczymy, co z tego wyjdzie. Może śmiech. Może wspólnota. A może po prostu dobre miejsce do wyrzucenia z siebie emocji, zanim rzucę w ścianę kolejnym klockiem LEGO.

Zapraszam do czytania, komentowania pod nosem, a nawet do śmiania się razem ze mną (lub ze mnie – obie opcje są dozwolone!).

Do następnego wpisu!
Wasza (czasem zorganizowana, częściej roztrzepana)
**Iza** ✨